رفتن تو واسه ي من كابوسي تيره و تار بود

                                       موندنت اما يه رويا،يه روياء موندگار بود

وقتي بودي همه فصل ها واسه من مثل بهار بود

                                       تو كه رفتي غم دنيا واسه من به يادگار بود

گفتي هيچ چيز توي دنيا واسه ي من تو نميشه

                                       اما نيستي كه ببيني خاليه جات هميشه

حالا جز ناله ي سازم واسه من درمون نمونده

                                       نغمه ي ساز دل امشب منو سوي تو كشونده

من از طرز نگاه تو اميد مبهمي دارم

                                 نگاهت را مگير از من كه با ان عالمي دارم

تو را دوست دارم ،  با صداقت

                                   بي نهايت

                                           تا قيامت

عشق يعني دائما غرق بلا              عشق يعني در بلا هم مبتلا

مي خواستم براي از دست دادنت گريه كنم ديديم تمام اشكهايم را براي بدست

اوردنت ريختم.

بد ترين نوع دلتنگي اينه كه در كنار كسي نشسته باشي و بدوني كه هيچوقت

بهش نمي رسي.

بلبلي برگ گلي خوشرنگ در منقار داشت      

                                     واندران برگ و نواخوش ناله هاي زار داشت

گفتمش در عين وصل اين ناله و فرياد چيست

                                     گفت ما را جلوه ي معشوق در اين كار داشت

يار اگر ننشست با ما نيست جاي اعتراض

                                      پادشاهي كامران بود از گدايي عار داشت

                                      الهي

الهي! دانايي ده كه از راه نيفتم و بينايي ده كه در چاه نيفتم.

الهي! افريدي رايگان و روزي دادي رايگان.بيامرز رايگان كه تو خدايي نه بازرگان.

الهي! بنياد توحيد ما خراب مكن و باغ اميد ما بي اب مكن.

الهي! مي بيني و ميداني و بر اوردن ميتواني.

الهي! بود و نبود من تو را يكسان .از غم مرا به شادي رسان

میخواستم بگم افتتاح شد